| Napisany przez Administrator, z 20-10-2008 19:44 |
| Średnia ocen użytkownikow |
(0 głos) |
|
| Odsłon |
849  |
|
„Między Polską a Moskowią-Rosją, spełniających na przemian rolę młota i kowadła, kształtowała się świadomość własna narodu ukraińskiego”- pisał Andrzej Poppe podsumowując dorobek naukowy M. Hruszewskiego.Skoro Rosjanie są jedynymi spadkobiercami Rusi Kijowskiej, to logicznie rozumując ich przodkowie musieli zamieszkiwać i budować to państwo. Z takiego założenia wyszli twórcy wielkomocarstwowej ideologii narodu staroruskiego. Koncepcja ta pojawiła się po raz pierwszy w połowie XIX w., ale historia jej powstania sięga czasów Wielkiego Księstwa Moskiewskiego. Już w kilkadziesiąt lat po pojawieniu się Moskowii car Iwan I Kalita (1328-1340) zaczął zgłaszać pretensje do zachodnich ziem ruskich.
Czynił to w imię zjednoczenia rozbitej Rusi, powołując się na związki południa z północą. W owym czasie, jednakŜe, pretensje te niewiele jeszcze miały wspólnego z poczuciem wspólnoty etnicznej, chociaż zapewne niektórzy rosyjscy badacze skłonni byliby wyrażać taka opinię. Świadomość narodowa dopiero rodziła się wśród bardziej rozwiniętych politycznie społeczeństw europejskich; trudno byłoby zatem o wytworzenie się poczucia wspólnoty pomiędzy różnymi grupami etnicznymi, zamieszkującymi państwo ruskie przez tak krótki okres czasu. Jaki zatem etnos zaludniał Kijowszczyznę, rdzenne terytorium Rusi Kijowskiej skoro państwo to było polietniczne? Dla Ukraińców odpowiedź jest prosta i jednoznaczna: przodkowie mieszkańców współczesnej Ukrainy. Rosjanie, z kolei, zaprzeczają temu twierdzeniu wywodząc korzenie swego narodu wprost z Kijowszczyzny. Dla ugruntowania tej tezy napisano wiele prac na przestrzeni dziesięcioleci. W ideologiczną walkę o pochodzenie zaangażowali się najwybitniejsi badacze rosyjscy i ukraińscy.
|